Kahiwagaan kang walang kahulirip,

Ada[1] ka bang dalaw sa aking panaginip?

Tunay ngang bugtong kang ukilkil sa isip

Rompecabezas,[2] sa hangin nakatitik.

Inip na inip ako sa ‘yong pagdating

Nais ko ang oras, ay agad pabilisin—

At nang magkahuntahan nga tayo mandin

Balitaktakan[3] sa kani-kaniyang kiling.

Aminin ko na nais kitang kausap

Lambing ng titik mo, aking hinahanap…

Oya[4] ka bang gayuma ang hawak-hawak

Nakapagpapalango sa aking utak?

Eva kang tunay ngang walang pangalawa

Sa rikit, sa talino, walang kapara;

Kaibigang kay tamis, tunay na Bisaya

Alam kong sa tugmang ito’y tatawa ka!